LIII DE HOSPITIBUS SUSCIPIENDIS


1 Omnes supervenientes hospites tamquam Christus suscipiantur, quia ipse dicturus est: Hospes fui et suscepistis me; 2 et omnibus congruus honor exhibeatur, maxime domesticis fidei et peregrinis.

3 Ut ergo nuntiatus fuerit hospes, occurratur ei a priore vel a fratribus cum omni officio caritatis, 4 et primitus orent pariter, et sic sibi socientur in pace. 5 Quod pacis osculum non prius offeratur nisi oratione praemissa, propter illusiones diabolicas.

6 In ipsa autem salutatione omnis exhibeatur humilitas omnibus venientibus sive discedentibus hospitibus: 7 inclinato capite vel prostrato omni corpore in terra, Christus in eis adoretur qui et suscipitur.

8 Suscepti autem hospites ducantur ad orationem et postea sedeat cum eis prior aut cui iusserit ipse. 9 Legatur coram hospite lex divina ut aedificetur, et post haec omnis ei exhibeatur humanitas. 10 Ieiunium a priore frangatur propter hospitem, nisi forte praecipuus sit dies ieiunii qui non possit violari; 11 fratres autem consuetudines ieiuniorum prosequantur. 12 Aquam in manibus abbas hospitibus det; 13 pedes hospitibus omnibus tam abbas quam cuncta congregatio lavet; 14 quibus lotis, hunc versum dicant:

Suscepimus, Deus, misericordiam tuam in medio templi tui.

15 Pauperum et peregrinorum maxime susceptioni cura sollicite exhibeatur, quia in ipsis magis Christus suscipitur; nam divitum terror ipse sibi exigit honorem.

16 Coquina abbatis et hospitum super se sit, ut, incertis horis supervenientes hospites, qui numquam desunt monasterio, non inquietentur fratres. 17 In qua coquina ad annum ingrediantur duo fratres qui ipsud officium bene impleant. 18 Quibus, ut indigent, solacia administrentur, ut absque murmuratione serviant, et iterum, quando occupationem minorem habent, exeant ubi eis imperatur in opera. 19 Et non solum ipsis, sed et in omnibus officiis monasterii ista sit consideratio, 20 ut quando indigent solacia accommodentur eis, et iterum quando vacant oboediant imperatis.

21 Item et cellam hospitum habeat assignatam frater cuius animam timor Dei possidet; 22 ubi sint lecti strati sufficienter. Et domus Dei a sapientibus et sapienter administretur.

23 Hospitibus autem cui non praecipitur ullatenus societur neque colloquatur; 24 sed si obviaverit aut viderit, salutatis humiliter, ut diximus, et petita benedictione pertranseat, dicens sibi non licere colloqui cum hospite.

[Index]